برای تقویت کار و تصمیمسازیهای شورا، از دانش، تجربه و دیدگاه مشاورانی با سابقه مؤثر در جنبش زنان، حقوق زنان و برابری جنسیتی بهره میگیریم.
حضور و همراهی آنان به ما کمک میکند از تجربههای ارزشمند گذشته بیاموزیم و مسیر پیشروی شورا را آگاهانهتر و مؤثرتر طی کنیم.
نیره توحیدی، استاد و مدیر سابق دپارتمان «مطالعات زنان و جنسیت» و مدیر«مطالعات خاورمیانه و اسلام شناسی» (۲۰۲۱ - ۲۰۱۱) در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج میباشد. او هم چنین با برنامه ایرانشناسی دانشگاه UCLA همکاری دارد و ازسال ۲۰۰۳ گرداننده "سخنرانی های دوزبانه در باره ایران" این دانشگاه بوده است. او تحصیلات لیسانس و دکترای خود را در دانشگاه های تهران و ایلی نوی در اوربانا-شمپین در روانشناسی تربیتی و جامعه شناسی گذراند. اوعلاوه بر دریافت چند بورس دانشگاهی نظیرNEH grant برای تاسیس برنامه "مطالعات خاورمیانه واسلام شناسی"، وبورس بنیاد فولبرایت برای تدریس و تحقیق در شوروی؛ چند دوره فوق دکترا و تدریس، از جمله در دانشگاههای هاروارد، استانفورد، مرکز بینالمللی تحقیقاتی Woodrow Wilson Center را گذرانده است. توحیدی مدتی نیز در زمینهی زنان وتوسعه در قفقاز پسا شوروی به عنوان مشاور در استخدام قراردادی با سازمان ملل،UNICEF وUNDP کارمیکرد. همزمان با تاسیس دانشگاه مجازی ایران آکادمیا در لاهه در سال ۲۰۱۵، توحیدی به هیئت علمی و آموزشی آن پیوسته است. آثار پژوهشی دکترتوحیدی ازجمله شامل نوشتن و تألیف سه کتاب و مقاله های متعدد در کتب درسی و ژورنال های دانشگاهی، سخنرانیها، و مصاحبه ها در زمینههای جامعه شناسی جنسیت و توسعه پایدار ؛ زنان و بنیادگرایی مذهبی؛ قومیت، جنسیت و دمکراسی؛ فمینیسم و جنبش زنان ایران ازچشم اندازی جهانی ـ محلی میباشد که بعضی از آنها به زبانهای مختلف از جمله انگلیسی، فارسی، ترکی، روسی، اسپانیایی، آلمانی، عربی و فرانسوی به چاپ رسیدهاند. توحیدی عضو هیئت تحریریه یا هیئت مشاورین چند نشریه آکادمیک نظیر"Feminist Studies in Religion" (هاروارد) و "آزادی اندیشه"، وMs. Magazine بوده است. او علاوه براعتبار بین المللی درکارهای دانشگاهی وپژوهشی، سالهای متمادی است که اززمره کوشندگان پیگیرحقوق بشر، جنبش زنان و دموکراسی شناخته میشود. شرکت فعال و سخنرانی های او در دو کنفرانس جهانی زنان در نایروبی (۱۹۸۵) و پکن (1995) که از طرف سازمان ملل برگزار شده بود، از جمله فعالیت های فراملی او در زمینه حقوق زنان است. او به خاطر کارهای پژوهشی،آموزشی، و کنشگری در زمینه حقوق بشرو فمینیسم به دریافت لوحه النور روزولت (۲۰۱۷) و لوحه “Phenomenal Woman” (۲۰۱۸) و تندیس "رقص آزادی" (۲۰۲۴) نائل گشته است.
شادی صدر، وکیل حقوق بشری و پژوهشگر دوره دکتری در دانشگاه لیدن، موسس اولین وبسایت خبری-تحلیلی زنان در ایران است. او در اوایل دهه ۱۳۸۰ مرکز حقوقی «راهی» را در تهران اداره میکرد؛ مرکزی که از زنان آسیبپذیر حمایت میکرد. او از زنان محکوم به اعدام از طریق سنگسار و همچنین زنانی که از قوانین تبعیضآمیز جنسیتی در ایران آسیب دیده بودند، دفاع میکرد تا اینکه نیروهای امنیتی در سال ۱۳۸۶ این مرکز را تعطیل کردند. صدر در سالهای ۱۳۸۶ و ۱۳۸۸ به دلیل فعالیتهای حقوق بشری خود بازداشت شد. فعالیتهای او جوایز و تقدیرهای بینالمللی متعددی، از جمله «لاله حقوق بشر»، «جایزه الکساندر» از دانشکده حقوق دانشگاه سانتا کلارا و «جایزه پژوهشگر متعهد» از انجمن بینالمللی پژوهشگران نسلکشی را برای او به همراه داشته است. او در سال ۲۰۱۰ از بنیانگذاران سازمان «عدالت برای ایران» بود؛ سازمانی که با هدف مبارزه با مصونیت از مجازات در جمهوری اسلامی و پاسخگو کردن مقامات در قبال نقض حقوق بشر تأسیس شد. صدر همچنین از نویسندگان کتاب «جنایت و مصونیت از مجازات: شکنجه جنسی زنان در زندانهای جمهوری اسلامی» است. صدر بهعنوان عضو هیئت قضات در چندین دادگاه بینالمللی مردمی حضور داشته است؛ از جمله دادگاه بینالمللی مردمی اندونزی در سال ۲۰۱۵، دادگاه بینالمللی مردمی میانمار در سال ۲۰۱۷ و دادگاه چین درباره برداشت اجباری اعضای بدن در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹. او همچنین در سازماندهی «دادگاه بینالمللی مردمی آبان» در سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ مشارکت داشته است. مقالات متعددی از صدر در نشریات علمی و حقوقی، بهویژه در حوزه حقوق زنان، پاسخگویی برای جنایات بینالمللی و عدالت انتقالی، منتشر شده است. او همچنین مصاحبههای بسیاری با رسانههای معتبر ایرانی و بینالمللی داشته است.
مهرانگیز کار، وکیل، نویسنده و کنشگر باسابقه حقوق بشر و حقوق زنان است که بیش از دو دهه در ایران به وکالت و دفاع از حقوق زنان و دیگر گروههای بهحاشیهراندهشده در دادگاههای مدنی و کیفری پرداخت. او از نخستین و برجستهترین منتقدان قوانین تبعیضآمیز علیه زنان در جمهوری اسلامی بوده و در آثار و نوشتههای متعدد خود به موضوعاتی چون حقوق زنان، قانون خانواده، برابری جنسیتی، دموکراسی و حاکمیت قانون پرداخته است. مشارکت او در کنفرانس برلین در سال ۲۰۰۰ و طرح ضرورت اصلاح قانون اساسی، به بازداشت و محکومیت او در ایران انجامید و سرانجام او را ناگزیر به ترک کشور کرد. کار پس از مهاجرت نیز فعالیتهای پژوهشی و حقوقبشری خود را ادامه داده و در دانشگاهها و مراکز پژوهشی متعددی، از جمله دانشگاه هاروارد، مرکز وودرو ویلسون و دانشگاه براون، بهعنوان پژوهشگر و استاد مهمان فعالیت کرده است. او دریافتکننده جوایز بینالمللی متعددی از جمله جایزه حقوق بشر لودویک تراریو، جایزه دموکراسی بنیاد ملی برای دموکراسی (NED) و جایزه حقوق بشر Human Rights First است و در سال ۲۰۲۳ نیز جایزه «عدالت و حمایتگری» کانون وکلای شهر نیویورک را دریافت کرد.
هما هودفر، استاد افتخاری انسانشناسی در دانشگاه کنکوردیا در مونترال کانادا، پژوهشگر و صاحبنظر شناختهشده در حوزهٔ زنان، جنسیت، انسانشناسی اجتماعی و سیاسی و فمینیسم در جوامع مسلمان است. او در طول چند دهه فعالیت دانشگاهی، پژوهشهای گستردهای دربارهٔ نقش و عاملیت زنان، مشارکت سیاسی و اجتماعی آنان، روابط جنسیتی و تحولات اجتماعی در ایران و دیگر جوامع مسلمان انجام داده و آثار پژوهشی متعددی در این زمینهها منتشر کرده است. دکتر هودفر از اعضای بنیانگذار شبکهٔ بینالمللی «زنان تحت قوانین مسلمان» (Women Living Under Muslim Laws – WLUML) است؛ شبکهای که از سال ۱۹۸۴ برای حمایت از حقوق و برابری زنان و تقویت صدا و عاملیت زنانی که در جوامع و نظامهای حقوقی متأثر از قوانین مسلمان زندگی میکنند فعالیت میکند. او همچنین از اعضای هیئتمدیرهٔ این شبکه است. هودفر در سال ۱۳۹۵، در جریان سفری پژوهشی به ایران، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و پس از ۱۱۲ روز، در شهریور همان سال آزاد و به کانادا بازگشت. بازداشت او با فعالیتهای پژوهشی و فمینیستیاش مرتبط دانسته شد و با واکنش گستردهٔ دانشگاهی و بینالمللی روبهرو شد.
