نعیمه دوستدار روزنامه‌نگار، نویسنده، تحلیلگر سیاسی و کنشگر حقوق زنان است. او دانش‌آموخته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است و بیش از دو دهه در حوزه رسانه، حقوق بشر، آزادی بیان و برابری جنسیتی فعالیت کرده است. دوستدار پس از بازداشت در پی انتخابات ۱۳۸۸، فعالیت خود را در تبعید در رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری ادامه داد. او عضو هیات‌رئیسه کنگره آزادی ایران و از مؤسسان شورای زنان است و بر عدالت انتقالی، حقوق زنان و مشارکت برابر آنان در قدرت سیاسی تمرکز دارد.

صنم دولتشاهی، فعال حقوق زنان و متخصص برنامه‌ریزی و ارتباطات استراتژیک است. او دارای کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی از دانشگاه آزاد تهران و‌ کارشناسی ارشد مطالعات زنان از دانشگاه فلوریدا است و بیش از دو دهه تجربه در حوزه رسانه، جامعه مدنی, روابط بین‌الملل و حقوق بشر دارد. دولتشاهی از فعالان پیشین جنبش زنان ایران و روزنامه‌نگار ارشد سابق بی‌بی‌سی فارسی است. او به مدت هفت سال سخنگوی مأموریت سازمان ملل متحد در کوزوو و مدیر دفتر ارتباطات استراتژیک این مأموریت بود و در زمینه تحولات سیاسی منطقه بالکان نیز تخصص دارد. فعالیت‌های او در سال‌های اخیر بر حقوق بشر، از جمله حقوق افراد LGBT+، سواد رسانه‌ای و مشارکت سیاسی زنان متمرکز بوده است.

مینا خانی روزنامه‌نگار، تحلیلگر سیاسی و کنشگر فمینیست است و بیش از دو دهه در حوزه سیاست، حقوق بشر و مسائل ایران فعالیت کرده است. او با رسانه‌های آلمانی از جمله اشپیگل، دی‌ولت و فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ و نیز رسانه‌های فارسی‌زبان همکاری داشته است. خانی در سال ۲۰۲۴ از سوی اشپیگل به‌عنوان یکی از «۱۰۰ چهره امیدبخش» معرفی شد. او عضو هیئت‌مدیره سازمان حقوق بشری هه‌نگاو است و بر مستندسازی نقض حقوق بشر، حقوق زنان، دادخواهی و حمایت از گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده تمرکز دارد.

سمانه سوادی حقوقدان، پژوهشگر و کنشگر برابری جنسیتی است. او در ایران در رشته حقوق جزا تحصیل کرده و سپس در انگلستان در حوزه حقوق جزای بین‌الملل و مطالعات مهاجرت ادامه تحصیل داده است. سوادی در زمینه حقوق کودکان، برابری جنسیتی، خشونت ساختاری و عدالت انتقالی فعالیت داشته و با سازمان‌های حقوق بشری و آموزشی به‌عنوان مدیر پروژه، پژوهشگر و تسهیلگر همکاری کرده است. تمرکز او بر دادخواهی، حمایت از گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده و تقویت مشارکت برابر در فرآیندهای دموکراتیک است.

یاسمین فهبد، فمنیست، پژوهشگر علوم اجتماعی و کنشگر هنری (آرتیویست) است. او دارای کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه الزهرای تهران و کارشناسی ارشد مطالعات تئاتر از دانشگاه بوخوم آلمان است و هم‌اکنون در رشته علوم اجتماعی در آلمان تحصیل می‌کند. پیشینه او در حوزه تئاتر و پژوهش، با تمرکز بر بازنمایی بدن، جنسیت و تجربه مهاجرت شکل گرفته است. فعالیت‌های کنونی او نیز بر حقوق زنان، جامعه مدنی و نقش هنر در پیشبرد تغییرات اجتماعی و برابری جنسیتی متمرکز است.

رها آجودانی زن ترنس، نویسنده و فعال حقوق بشر و حقوق جامعه LGBTQIA+ است. فعالیت‌های او بر مستند سازی نقض حقوق بشر، حمایت از حقوق زنان، آزادی‌های مدنی و حقوق اقلیت‌های جنسیتی و جنسی در ایران متمرکز است. او در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» به دلیل فعالیت‌های مدنی و رسانه‌ای خود دو بار بازداشت و زندانی شد و پس از خروج از ایران، فعالیت‌هایش را در عرصه بین‌المللی ادامه داده است. آجودانی با نهادهای مدنی، رسانه‌ها و مجامع بین‌المللی در زمینه روایت‌گری، آگاهی‌رسانی و دفاع از حقوق بشر همکاری داشته و بر تقویت صدای گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده و گسترش مشارکت مدنی و سیاسی آنان تمرکز دارد.

فریبا بلوچ، فعال حقوق زنان، اتنیکها  و مدافع حقوق بشر، دارای مدرک لیسانس ادبیات فارسی از بلوچستان ایران  و با بیش از ۱۶ سال سابقه تدریس در مدارس راهنمایی و دبیرستان‌های دخترانه در شهرها و روستاهای بلوچستان است. او در طول دوران سکونت خود در بلوچستان در زمینه آسیب‌های اجتماعی مرتبط با زنان و کودکان، توانمندسازی زنان مبتلا به اعتیاد، پیشگیری از ترک تحصیل دانش‌آموزان فعالیت کرد. او هفت سال قبل به انگلستان مهاجرت کرد و از آن زمان فعالیت‌های خود را در زمینه دفاع از حقوق مردم بلوچ، به‌ویژه زنان و کودکان، در سطح بین‌المللی ادامه می‌دهد.فریبا بلوچ در سال ۲۰۲۴ موفق به دریافت جایزه «زنان شجاع» از سوی دولت ایالات متحده آمریکا شد؛ جایزه‌ای که بخاطر فعالیت‌های او در دفاع از حقوق بشر، حقوق زنان و کودکان و حمایت از جامعه بلوچ به وی اعطا شد.

اعظم بهرامی، کارشناس و کنشگر حوزه‌ی زنان، محیط زیست و توسعه است. او دارای دو مدرک کارشناسی ارشد در رشته‌های فیزیک محیط‌زیست و انرژی‌های نو، و مدیریت منابع انسانی از دانشگاه تورین ایتالیا، و همچنین مدرک دوره‌ی کشاورزی پایدار با همکاری فائو است. بهرامی بیش از دو دهه با جنبش‌های محیط‌زیستی و زنان در ایران و ایتالیا همکاری داشته و با رسانه‌های مختلف از جمله بی‌بی‌سی، رادیو زمانه، و ایران اینترنشنال در حوزه تخصصی اش همکاری کرده است. او همچنین در تهیه‌ی گزارش برای گزارشگر ویژه‌ی محیط‌زیست سازمان ملل، تیم تحقیقاتی مدل‌سازی اقلیمی اتوپیا، و سازمان ضد مافیای محیط‌زیست ایتالیا مشارکت داشته است. تمرکز اصلی او بر تقویت جایگاه محیط‌زیست به‌عنوان موضوعی بینارشته‌ای، بلند کردن صدای زنان کشاورز و روستایی ایران، و تلاش برای پررنگ‌شدن حضور زنان متخصص در عرصه‌ی سیاست‌گذاری و تصمیم‌سازی است.

 نگین بهکام، روزنامه‌نگار با بیش از دو دهه تجربه در رسانه‌های ایران و آلمان است. تمرکز فعالیت‌های او از جمله بر مسائل ایران، شرق کوردستان، افغانستان، زنان، اقلیت‌ها، مهاجرت و حقوق بشر است. او با رسانه‌های متعدد آلمانی همکاری داشته، عضو پیشین هیئت‌مدیره اتحادیه روزنامه‌نگاران آلمان در برلین بوده و سابقه همکاری با شورای مطبوعات آلمان و سازمان گزارشگران بدون مرز را نیز در کارنامه دارد.

پروانه حسینی آموزشگر، پژوهشگر، فعال حقوق زنان و هنرمند تکستایل است. او کارشناسی ارشد آموزش را از دانشگاه الزهرا در تهران و دکترای مطالعات خاورمیانه و انسان‌شناسی را از دانشگاه آریزونا دریافت کرده است. دکتر پروانه حسینی بیش از دو دهه سابقه سابقه فعالیت و تدریس در مدارس و دانشگاه‌های ایران و ایالات متحده دارد.او استاد دانشگاه‌های تهران و الزهرا، آریزونا، ویسکانسین، کالج ووستر و دانشگاه ایالتی اوهایو بوده و در حال حاضر، مدرس دوره‌های مطالعات خاورمیانه در دانشگاه ایالتی اوهایو و دوره‌های مطالعات زنان و جنسیت در دانشگاه ووستر است. فعالیت‌های آموزشی و کنشگری دکتر حسینی بر رویکرد سواد انتقادی و خلاق، ترویج عدالت اجتماعی، فمینیسم میان‌برشی و تجربه‌های زیسته زنان و جوامع خاورمیانه متمرکز است. فعالیت در زمینه آموزش کودکان کار، کودکان با نیازهای ویژه، برابری جنسیتی و توان‌افزایی زنان،  بررسی موضوع جنسیت و سکسوالیته در ورزش، و مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت با نهادهای گوناگون آموزشی و ترویجگری فعالیت کرده است. 

آزاده دواچی، نویسنده، مترجم و کنشگر فمینیست، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی (مطالعات تطبیقی) و کارشناس ارشد جامعه‌شناسی (مطالعات زنان) است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از اوایل دهه هشتاد با انتشار شعر، ترجمه، نقد ادبی و پژوهش در حوزه جنبش‌های زنان و مطالعات جنسیت آغاز کرد. دواچی علاوه بر تألیف و ترجمه ۸ عنوان کتاب (در قالب‌های مجموعه شعر، مقالات پژوهشی و مجموعه داستان)، کارنامه پرباری از مقالات تخصصی را در حوزه فمینیسم و نقد ادبی فمینیستی در رسانه‌ها و نشریات معتبر به ثبت رسانده است. او که سابقه حضور فعال در جنبش‌های زنان، کنفرانس‌های پژوهشی بین‌المللی و نشست‌های حقوق بشری را دارد، در آثار و فعالیت‌های خود بر توانمندسازی زنان ایرانی و تقویت مطالبه‌گری سیاسی و اجتماعی در جنبش فمینیستی تمرکز دارد.

بهار دهکردی (بهار آتیش)، رپر، ترانه‌سرا، دانش‌آموخته رشته تئاتر (گرایش بازیگری) از دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد تهران مرکز، دانش‌آموخته رشته منابع انسانی در کانادا، فعال چپ، فعال حوزه رسانه و جامعه مدنی و دادخواه جان‌باختگان دهه شصت است. او از نخستین زنان رپر ایرانی است که به دلیل فعالیت هنری و اعتراضی خود بازداشت شد. فعالیت‌های هنری، رسانه‌ای و مدنی او بر حقوق زنان، عدالت اجتماعی، آزادی بیان، دادخواهی، مخالفت با اعدام و بهره‌گیری از هنر و موسیقی به‌عنوان ابزاری برای روایتگری، آگاهی‌بخشی و مطالبه‌گری متمرکز است.

مریم دهکردی، روزنامه‌نگار اجتماعی و فعال حقوق‌زنان فارغ التحصیل مهندسی کامپیوتر از دانشگاه آزاد است و یک دهه در حوزه امنیت دیجیتال و شبکه کار و فعالیت کرده است. از سال ۲۰۱۴ فعالیت روزنامه‌نگاری خود را با تمرکز بر مسئله خشونت علیه زنان، خشونت‌های مبتنی بر جنسیت و جنایت‌های خانوادگی و زن‌کشی ادامه داده و برای مستندسازی دراین‌زمینه علاوه بر پژوهش با کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل و فعالان فمینیست در ترکیه همکاری می‌کند. او گزارش‌های تحقیقی متعددی درباره زن‌کشی و قتل‌های ناشی از خشونت جنسیتی منتشر کرده و همچنان بر ثبت روایت‌های زنان به حاشیه‌رانده شده از متمرکز است. دهکردی تولید‌کننده برنامه‌هایی از جمله «رو به روشنی» با موضوع توسعه فردی و «نامه‌های ایکس و زد» در زمینه آموزش ارتباط موثر میان نوجوانان و بزرگسالان است که در ایران‌وایر تولید و پخش می‌شوند.

ملیکا زر، فعال سیاسی و مدافع حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی‌+، لزبین ایرانی ساکن آلمان است. او پس از مهاجرت مسیر حرفه‌ای خود را از علوم پایه به حوزه حقوق بشر، جامعه مدنی و توسعه اجتماعی تغییر داد. ملیکا بیش از شش سال سابقه در مدیریت اجرایی در شبکه شش‌رنگ (شبکه جامعه ال‌جی‌بی‌تی+ ایران)  و کار با سازمان های بین‌المللی و ساز و کارهای حقوق بشری دارد. تخصص او در زمینه مدیریت پروژه و جذب منابع مالی در چارچوب برنامه‌های اتحادیه اروپا است. ملیکا دانش آموخته شیمی است و هم‌اکنون در مقطع کارشناسی ارشد رشته مطالعات اجتماعی مشغول به تحصیل است. حوزه فعالیت او بر حقوق بشر، عدالت اجتماعی، تقویت نهادهای مدنی از طریق آموزش، ظرفیت‌سازی و همکاری‌های بین‌المللی متمرکز است.

نگین شیرآقایی کنشگر سیاسی، استراتژیست و بنیان‌گذار «آزادی نتورک» است؛ شبکه‌ای که با هدف توانمندسازی جامعه مدنی، تقویت همبستگی میان کنشگران و رساندن صدای آزادی‌خواهی ایرانیان به عرصه بین‌المللی شکل گرفته است. او بیش از دو دهه فعالیت مستمر داشته و همواره بر ایجاد پیوند میان کنشگری مدنی، رسانه و دیپلماسی بین‌المللی تمرکز کرده است.

غزل عبداللهی، هنرمند تجسمی و نویسنده، در آثار خود بر تجربه تبعید، سرکوب سیاسی و زندگی زندانیان سیاسی در ایران تمرکز دارد. او با بهره‌گیری از نوشتار، روایت‌پردازی بصری و مستندسازی حقوق بشر، این تجربه‌ها را از منظر هنری و مستند بازنمایی می‌کند و می‌کوشد روایت‌هایی از مقاومت، حافظه و عدالت را به تصویر بکشد.

مهدیه گلرو، تحلیلگر سیاسی، فعالیت های خود را از سال ۲۰۰۳ در قالب فعالیت دانشجویی شروع کرد. به دلیل فعالیت در این زمینه از نخستین دانشجویان ستاره‌دار در ایران بود. سال ۲۰۰۶ بازداشت شد و پس از آن بارها به دلیل فعالیت‌ در زمینه مطالبات دانشجویان بازداشت شد. پس از چهارسال زندان سرانجام در سال ۲۰۲۰ از ایران خارج و با دعوت انجمن قلم به سوئد رفت. در دانشگاه سوئد در رشته صلح و توسعه تحصیل کرد و  به عنوان محقق و تسهیلگر فعالیت‌های خود را ادامه می‌دهد. گلرو در حال حاضر عضو هیات مؤسس و از اعضای شورای مرکزی کنگره آزادی ایران است.

بهاران مجیدی، کنشگر مدنی و فعال حقوق زنان، پزشک خانواده و فعال در سلامت روان و سلامت زنان ساکن استرالیا است. پس از مهاجرت، فعالیتهایی در حوزه حقوق پناهندگان، توانمندسازی زنان بر علیه خشونت خانگی و محیط کار و تقویت آموزش کودکان در‌مناطق محروم ایران انجام داده است. در قیام ژینا، به تشکل مردمی زن زندگی آزادی پیوست. در سالهای اخیر در اطلاع رسانی در مورد حقوق بشر در ایران و زندانیان سیاسی و لغو مطلق اعدام فعال بوده است. به فمینیسم اینترسکشنال معتقد است و بر شناخت ساختارهای سرکوب و تبعیض و نقش موثر مبارزه مدنی و نهادسازی مردمی تمرکز دارد. در حال حاضر در گروه اقدام مشترک (گام) در هیات سیاسی اجرایی فعالیت میکند.