شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند:
آمدهایم تا سهمی واقعی و تعیینکننده از قدرت سیاسی داشته باشیم
شورای انقلابی زنان سازمانی متشکل از زنان فمینیست، کنشگر، پژوهشگر و متخصص است که با هدف تقویت قدرت سیاسی زنان و سازماندهی حضور موثر آنان در عرصه عمومی سیاست ایران، گرد هم آمدهاند. این شورا بر پایه اصول فمینیستی مشترک و ارزشهای جنبش «زن، زندگی، آزادی» شکل گرفته و میکوشد با ایجاد فضایی برای همفکری، هماهنگی، نمایندگی، ائتلافسازی، کنش سیاسی و گفتمانسازی، سهم و نقش زنان را در تعیین سرنوشت ایران تقویت کند.
شورای انقلابی زنان ساختاری دموکراتیک و فراگیر دارد، ظرفیت جذب اعضا و بهرهگیری از دانش و تجربه زنان متخصص را فراهم میکند و اعضای آن بازتابدهنده تنوع هویتهای اتنیکی/ملی، مذهبی، طبقاتی، جنسی و جنسیتی در میان زنان ایران هستند. شورای انقلابی زنان بر این باور است که بدون رویکردی انقلابی در مساله مشخص زن، عاملیت زنان به رسمیت شناخته نخواهد شد.
شواری انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند چون:
جمهوری اسلامی ایران از بدو تأسیس، به شکلی نظاممند و با سازماندهی مردسالاری اجتماعی و سیاسیِ موجود، به زنان ایران و حقوق آنان حمله کرد و به شکلی بنیادین آنان را از حقوقشان محروم ساخت. با وجود اعتراض زنان از همان نخستین روزهای انقلاب و از اسفند ۵۷ با شعار «ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم»، مردان، خاصه در قامت سازمانهای سیاسی، به این اعتراضات نپیوستند. اینگونه بود که سالها مبارزه علیه فرمان حجاب اجباری آغاز شد؛ فرمانی که نقطه آغاز شکلگیری سازوکار آپارتاید جنسی و جنسیتی در ایران بود.
شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند، چون:
دهههاست زنان در فضای سیاسی و اجتماعی ایران مشغول مبارزهاند و هزینههایی گزاف را زیر سلطه یکی از مردسالارترین حکومتهای تاریخ معاصر جهان پرداختهاند. ایران سالهاست در شاخص جهانی شکاف جنسیتی در قعر «بخوانید جهنم» جدول جهانی قرار دارد. این وضعیت ممکن نبود، اگر زنان به شکلی سازمانیافته نه تنها در ساختار حکومت، بلکه در فضای سیاسی اپوزیسیون ایران نیز از سهم و جایگاه سیاسی محروم نمیشدند. زنان به طور کلی نه تنها به شکلی سیستماتیک از فضای سیاسی و اجتماعی ایران زدوده شدند، بلکه از نظر اقتصادی نیز فرودست شدند. زنزدایی، سیاستی است که در مورد زنان کوئیر شامل بیماریانگاری و جرمانگاریهای مضاعف تنها به صرف گرایش جنسی و هویت جنسیتی میشود. اکوسیستم زندگی زن نابود شده است. زن مالک خودش نیست و وقتی مالک خودش نیست، مالک هیچ چیز دیگری هم نیست.
شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند، چون:
با وجود آنکه جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» نوید موقعیتی تازه برخاسته از متن ژن ژیان ئازادی را میداد و قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی آغازگر گستردهترین همبستگی اجتماعی و سیاسی تاریخ معاصر ایران در برابر چشم جهان شد، ناسیونالیسم ایرانی، در قالب بخشی پرصدا در اپوزیسیون، گفتمان «مرد، میهن، آبادی» را به سنگی در برابر این جنبش بدل کرد. بخش عمدهای از جریانهای سیاسی و روشنفکری ایران در آن لحظات سرنوشتساز، اهمیت قرار گرفتن این سه واژه در برابر آن شعار را آنگونه که باید درک نکرد. نتیجه آن شد که فضای سیاسی و رسانهای ایران با «مرد، میهن، آبادی» پر شد و «زن» پیش از همه و دیگر اجزای این شعار نیز به نوبت با انکار و هجمه روبهرو شدند.
چهار سال پس از آن رخداد، جنگ که وضعیت ناممکن بود، توسط همین جریان «مرد میهن آبادی» به عنوان «راهحل نهایی» خوانده شد و جنبش زنان به سالها پیش از «زن، زندگی، آزادی» عقب رانده شد. در این میان، بحران اقتصادی، فقر فزاینده، ناامنی معیشتی و گسترش فضای نظامی و امنیتی، بیش از همه بر زندگی زنان و گروههای بهحاشیهراندهشده سنگینی کرده است.
شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند، چون:
زن در ایران «آن دیگریِ بزرگ» است؛ دیگریای که طیفهای گوناگون سیاسی و اجتماعی، با وجود همه اختلافهایشان، در پایمال کردن حقوق او به توافق رسیدهاند. زنان هرگز سهمی واقعی از قدرت سیاسی نداشتهاند. هرگز به عنوان نیرویی که رهایی همگان در گرو رهایی آنهاست، به رسمیت شناخته نشدهاند. سیاست و رسانه نیز در سطح کلان، هیچگاه به آنان اجازه ندادهاند در جایگاه رهبری، نقشی متشکل، منسجم و اثرگذار در فضای سیاسی ایران ایفا کنند.
شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند، چون:
میداند که زنان ایران، چه در داخل کشور و چه در تبعید، در تمام این سالها چگونه برای سنگر به سنگر مقاومت خود مبارزه کردهاند، و با وجود تصویر بیشمردانهای که جمهوری اسلامی و آنچه اپوزیسیون خوانده میشود از ایران ارایه میدهند، زنان جوان ایران از ساختارشکنترین زنان عصر خود و پیشگامان مبارزه برای برابری جنسیتی هستند.
شورای انقلابی زنان اعلام موجودیت میکند، چون:
بر این باور است که بدون به رسمیت شناختن زنان در تکثر هویتیشان؛ از جمله تکثر اتنیکی/ملی، مذهبی، طبقاتی، جنسی و جنسیتی، و بدون ایفای نقشی مشخص در قالب سیاستی فمینیستی، جنبش «زن، زندگی، آزادی» هرگز از بازوی عمل سیاسی برخوردار نخواهد شد. به رسمیت شناخته شدن تعیین سرنوشت زنان از طریق «حق بر بدن» خود و حق حفظ عاملیت اجتماعی و سیاسی در کنار استقلال اقتصادی تنها از طریق دسترسی به قدرت سیاسی ایجاد خواهد شد.
آمدهایم تا سهمی واقعی و تعیین کننده از قدرت سیاسی داشته باشیم. آمدهایم تا به نقش تزئینی زنان در سیاست و رسانه پایان دهیم. آمدهایم تا ترویجدهنده و تبیینکننده ارزشهای «زن، زندگی، آزادی» باشیم. آمدهایم تا در میانه سرکوب خشن و سازمانیافته حکومت و گسترش ناسیونالیسم افراطی و مردسالار ایرانی، سیاست را از زاویه دید حذفشدهترین نیمی از جامعه بازتعریف کنیم.
شورای انقلابی زنان با تماسهای مستقیم از میان شما زنان، بله و تنها شما زنان، در تکثر هویتیشان عضوگیری میکند.